Wie: Ydwer, Monique, Lennox (6 jaar) en Zoë (4 jaar)
Route: San José – Puerto Viejo – La Fortuna – Monteverde – Manuel Antonio National Park – Uvita – Drake Bay en Corcovado National Park – Dominical – Playa Hermosa – San José
Wanneer: 2026

Net voor de jaarwisseling stapten we met z’n vieren in het vliegtuig richting Costa Rica. Een nieuw jaar inluiden tussen regenwoud, stranden, bergen en vulkanen, dat klonk ons als muziek in de oren. Met backpacks op de rug en twee nieuwsgierige kids van 4 en 6 jaar oud begonnen we aan ons avontuur. De rechtstreekse KLM-vlucht van zo’n 11,5 uur verloopt verrassend soepel. Na aankomst halen we onze huurauto op en rijden we naar een hotel vlak bij de luchthaven. Morgenochtend begint onze rondreis Costa Rica écht: koers naar de Caribische kust.

Eerste stop: Puerto Viejo aan de Caribische kust

Onze reis start in Puerto Viejo de Talamanca, een laidback kustplaats met een totaal eigen sfeer. Hier lopen surfers, backpackers, gezinnen en locals moeiteloos door elkaar heen. Reggaeklanken en Bob Marley vullen de lucht, smoothies worden vers bereid en tegen zonsondergang klinken de flesjes Imperial-bier. Met je voeten in het zand kijk je uit over zee – en soms komt er ineens een nieuwsgierig kapucijnaapje voorbij.

Cahuita National Park met kinderen

Op dag één trekken we onze wandelschoenen aan voor een bezoek aan het Cahuita National Park. Hier komen regenwoud, mangroves en koraalriffen samen. We lopen de ongeveer 8 kilometer lange trail langs de kust. De route is afwisselend: stukken over goed begaanbare paden en delen door dichtbegroeide jungle. Regelmatig zoeken we verkoeling in zee, wat de wandeling ook voor onze jongste prima te doen maakt. Onderweg zien we apen, een wasbeer, een luiaard én een felgele eyelash viper.

Caribische stranden ontdekken

We ontdekken de mooiste stranden aan de Caribische kant van Costa Rica. Punta Uva is onze favoriet: hier komen tropisch regenwoud en goudgele stranden samen. Maar ook Playa Chiquita is prachtig. Aan het einde van het smalle pad dat naar dit strand leidt, spotten we bovendien een moederluiaard met haar baby van heel dichtbij. Playa Cocles is levendig en een goede plek om te surfen, al zijn de golven er voor ons net iets te wild. Playa Puerto Viejo is het strand dat ‘in’ het dorpje zelf ligt, met veel barretjes en restaurants pal aan het strand. Een aanrader voor wie ’s avonds lekker wil eten en drinken met de voeten in het zand.

Jaguar Rescue Center: wildlife van dichtbij

Maar Puerto Viejo is meer dan alleen tropische stranden. Tussen Playa Cocles, Punta Uva en Playa Chiquita liggen ook mooie initiatieven op het gebied van natuurbehoud. Eén daarvan is het Jaguar Rescue Center. Hier worden jaarlijks meer dan duizend gewonde of verweesde dieren opgevangen: luiaards, apen, vogels en slangen.

Veel dieren raken gewond door verkeer of slecht geïsoleerde elektriciteitskabels. Tijdens een rondleiding – in ons geval in de stromende regen – vertelt een Belgische gids hoe dieren hier worden verzorgd en uiteindelijk weer teruggeplaatst in hun natuurlijke habitat. Het is indrukwekkend om te zien hoe serieus wildlife protection hier wordt genomen.

Vrijwilligerswerk bij de Bribri-gemeenschap

Een van de meest bijzondere ervaringen van deze reis is ons vrijwilligerswerk bij El Puente – The Bridge. Deze stichting ondersteunt de lokale gemeenschap én zet zich in voor de Bribri, één van de acht inheemse bevolkingsgroepen van Costa Rica.

We helpen twee dagdelen mee tijdens de “community soup day”. Samen bereiden we een grote pan soep met rijst, die de volgende dag wordt uitgedeeld aan inwoners van het Bribri-dorp. We eten mee, maken een praatje en krijgen zo een inkijkje in het lokale leven.

El Puente fungeert als community center waar kinderen schoolspullen ontvangen, Engelse lessen worden gegeven en educatieve uitstapjes plaatsvinden rondom natuurbehoud. Wat ons vooral bijblijft: de uitwisseling is wederzijds. De Bribri delen hun uitgebreide kennis over flora, fauna en duurzaam leven in de jungle. Dit is een kant van Costa Rica die je als reiziger niet snel ziet.

Op boerderijbezoek in de jungle bij Cahuita

Op onze laatste dag aan de Caribische kust bezoeken we vrienden die we negen jaar geleden ontmoetten tijdens een oceaanoversteek van Colombia naar Portugal. Inmiddels wonen zij met hun gezin in de jungle nabij Cahuita.

Met onze 4×4 – geen overbodige luxe hier – bereiken we hun boerderij tussen het groen. Schapen, geiten, kippen en een pasgeboren lam lopen vrij rond. Ze werken aan een off-grid community voor gezinnen die dichter bij de natuur willen leven.

We wandelen naar een verborgen waterval, proeven verse cacaovruchten rechtstreeks van de boom en drinken kokoswater uit een net geopende noot. De kinderen genieten, het leven hier is eenvoudiger, maar zo rijk aan natuur en vrijheid.

Na een week Caribische vibes is het tijd om het binnenland in te trekken. Op naar de vulkanen in het noorden!

La Fortuna: hangbruggen, vulkaan en warmwaterbronnen

We laten de oostkust achter ons en rijden naar La Fortuna, in het noorden van Costa Rica. Dit gebied staat bekend om de Arenal-vulkaan, regenwouden en thermale baden.

Mistico Hanging Bridges

Bij Mistico Arenal Hanging Bridges Park wandelen we over hoge hangbruggen die soms wel 45 meter boven het regenwoud zweven. Het uitzicht op de jungle en – bij helder weer – op de Arenal-vulkaan is spectaculair. De eerste bruggen zijn spannend, zeker voor wie niet dol is op hoogtes, maar al snel genieten we volop van het uitzicht.

Arenal-vulkaan

De volgende dag verkennen we het gebied rondom de iconische Arenal-vulkaan, die in 1992 voor het laatst uitbarstte. We wandelen over oude lavavelden en door dicht regenwoud. Coati’s (neusbeertjes) steken nieuwsgierig het pad over en de vulkaan laat zich goed zien tussen de wolken, op het topje na.

Hotsprings bij El Choyin

In de omgeving van de vulkaan liggen verschillende warmwaterbronnen. Deze natuurlijke hot springs worden verwarmd door geothermische activiteit diep onder de grond. Wij kiezen voor een natuurlijke rivier bij El Choyin, waar het warme water tussen de rotsen stroomt. In tegenstelling tot veel thermale baden in de omgeving waar je tientallen dollars entree betaalt, is toegang tot de rivier helemaal gratis én een toffe ervaring. Een perfecte afsluiter na wat actieve wandeldagen.

Naar het nevelwoud van Monteverde

Via een kronkelende bergweg langs Lake Arenal rijden we van La Fortuna naar Monteverde. Hoe hoger we komen, hoe frisser de lucht wordt. Monteverde staat bekend om zijn mysterieuze nevelwoud: een ecosysteem waar vrijwel continu mist tussen de bomen hangt. Dat zorgt voor een bijna sprookjesachtige sfeer én een enorme biodiversiteit.

In het Monteverde Cloud Forest Reserve wandelen we over paden tussen hoge bomen vol epifyten, mossen en varens. We zien apen door de boomtoppen slingeren, spotten kleurrijke kolibries en ontdekken een waterval verscholen in het groen. Het voelt hier totaal anders dan aan de kust – koeler, rustiger en een beetje magisch.

Koffie, cacao en suikerriet: leren door te proeven

Een van de leukste activiteiten in Monteverde blijkt een bezoek aan een lokale familieboerderij waar we een koffie-, chocolade- en suikerriettour doen. We lopen we tussen de koffieplanten en suikerrietvelden, terwijl onze gids uitlegt hoe deze producten worden verbouwd en verwerkt.

We zien hoe suikerriet op traditionele wijze wordt geperst in een zogenaamde ‘trapiche’, proeven vers sap en leren hoe van cacao uiteindelijk chocolade wordt gemaakt. Het hoogtepunt voor de kinderen? Zelf suikerrietsnoep maken en natuurlijk alles uitgebreid proeven. Educatief én lekker, een ideale combinatie tijdens een vakantie in Costa Rica met kinderen.

Ziplinen boven het nevelwoud

Monteverde staat ook bekend om zijn canopy tours. Vandaag gaan Lennox en Ydwer ziplinen: met hoge snelheid glijden ze via kabels boven het nevelwoud, van platform naar platform. In totaal vliegen ze over 13 ziplines, waaronder één van bijna een kilometer lang. De beroemde Tarzan Swing zorgt voor extra adrenaline.

Zoë vindt dat iets te spannend en kiest samen met Monique voor een rustiger alternatief: de vlindertuin. Hier zien we de volledige levenscyclus van verschillende vlinders en landen er meerdere op onze armen. De felblauwe Morpho – hét nationale symbool van Costa Rica – steelt de show.

Via de krokodillenbrug naar Manuel Antonio

We laten Monteverde achter ons en rijden zuidwaarts. Onderweg stoppen we bij de bekende Tarcoles-brug, waar enorme krokodillen vaak onder het brugdek liggen te zonnen. Ook wij zien er één rustig in het water liggen.

Onze volgende stop: Manuel Antonio National Park. Dit park is een bijzondere combinatie van tropisch regenwoud en hagelwitte stranden. Het is een van de kleinste nationale parken van Costa Rica, maar tegelijkertijd een van de meest bezochte – en dat merk je. Het is hier duidelijk drukker dan in de andere natuurgebieden die we hebben bezocht.

Met een gids gaan we op pad om dieren te spotten. Dankzij zijn telescoop zien we vleermuizen, een luiaard, kleurrijke motmot-vogels en meerdere apensoorten. Na de wandeling zoeken we verkoeling op het strand binnen het park, waar de zee kalm en helder is.

Ons kleinschalige B&B ligt pal naast de ingang van het park. In de tuin lopen grote leguanen rond en slingeren apen door de bomen. Zelfs zonder het park in te gaan kom je hier wildlife tegen.

Baby-zeeschildpadden naar zee begeleiden

Net ten noorden van Manuel Antonio ontdekken we bij toeval een zeeschildpaddenproject waar die avond jonge schildpadjes worden vrijgelaten. Hoewel we eigenlijk richting Uvita wilden rijden, besluiten we eerst naar Palo Seco te gaan om dit bijzondere moment mee te maken.

Bij Tortugas Costa Rica – een turtle hatchery – worden nesten beschermd tegen roofdieren en stroperij. Zeeschildpadeieren zijn helaas nog steeds een gewild product en worden ’s nachts vaak gestolen. In de hatchery worden de eieren veilig ingegraven totdat ze uitkomen.

Wanneer het donker is, krijgen we uitleg van de projectleider over hoe het proces werkt en welke regels gelden: geen wit licht, niet aanraken, en altijd afstand houden. Vervolgens zien we hoe 99 jonge olijfschildpadjes hun weg zoeken naar de oceaan. Slechts één van hen zal naar verwachting volwassen worden. Het besef hoe kwetsbaar dit proces is, maakt diepe indruk – ook op de kinderen.

Uvita & Marino Ballena National Park

Na de indrukwekkende avond met de zeeschildpadjes rijden we door naar Uvita, een klein kustplaatsje aan de Costa Ballena. Het dorp zelf is eenvoudig en overzichtelijk, maar de omgeving is ronduit spectaculair: dicht regenwoud loopt hier over in lange, rustige stranden en een oceaan waar walvissen en dolfijnen voorkomen.

Uvita vormt de toegangspoort tot het Marino Ballena National Park, dat bekendstaat om de zandbank in de vorm van een walvisstaart die bij eb zichtbaar wordt. We bezoeken het park en wandelen over het brede strand terwijl de kinderen schelpen zoeken. Deze dagen nemen we ook wat gas terug: tijd bij het zwembad van onze B&B, wat werkmomenten voor ons en huiswerk voor Lennox. Even vertragen hoort ook bij een rondreis door Costa Rica.

Naar het afgelegen zuiden: richting Drake Bay

De volgende ochtend rijden we naar Sierpe, waar ons avontuur richting Drake Bay begint. Corcovado National Park staat bekend als een van de meest biodiverse plekken ter wereld – en alleen al de reis ernaartoe voelt als een expeditie.

Bij de rivierhaven van Sierpe leveren we onze 4×4 huurauto in. ‘Rivierhaven’ klinkt officieel, maar in werkelijkheid is het een restaurant met een steiger waar bootjes vertrekken. Vanaf hier stappen we in een speedboot met zo’n twintig passagiers. Eerst varen we een uur over de rivier, langs mangroves en dichte begroeiing. Daarna gaat het open water op voor het laatste stuk over zee.

In Drake Bay is geen pier. Dat betekent een zogenaamde ‘wet landing’: uit de boot stappen in het water en met backpacks en kinderen naar het strand lopen. Een avontuurlijke start van ons verblijf.

Op het strand worden we welkom geheten door Cathy van Casita Corcovado, onze accommodatie voor de komende vier nachten.

Eerste indruk van Drake Bay

Drake Bay voelt meteen anders dan de rest van Costa Rica. Geen asfaltwegen, maar zandpaden. Geen grote hotels, maar kleinschalige accommodaties. Slechts een handvol restaurantjes en een ontspannen sfeer die bijna tijdloos aanvoelt.

Het dorpje Agujitas – waar wij verblijven – is klein en gemoedelijk. De jungle reikt tot aan het strand en het tempo ligt hier laag. Geen haast, geen drukte. Gewoon natuur, eenvoud en pura vida.

Ons huisje bij Casita Corcovado is een fijne plek waar we zelf kunnen koken en ’s avonds spelletjes spelen met de kinderen. Terwijl we uitkijken over zee, realiseren we ons hoe bijzonder het is om zo ver van de bewoonde wereld te zijn.

Morgen trekken we onze wandelschoenen aan voor de Drake Trail, maar vandaag nemen we de tijd om het dorp en het strand te verkennen, schelpen te zoeken en gewoon even te landen in dit afgelegen stukje Costa Rica.

De Drake Trail: jungle, stranden en kokosnoten

Vanuit Drake Bay kun je verschillende wandelingen maken, maar de Drake Trail is zonder twijfel een van de mooiste. Deze route slingert langs verlaten stranden, door stukjes regenwoud en over kleine beekjes. Een gids is niet nodig; met stevige schoenen en voldoende water kom je een heel eind.

We komen onderweg nauwelijks andere wandelaars tegen. Wel horen we overal om ons heen het geluid van cicades – grote, luidruchtige insecten – en zien we apen door de bomen bewegen. Halverwege treffen we een kleurrijke figuur die zo uit Pirates of the Caribbean lijkt te zijn gestapt. Bij zijn junglehut verkoopt hij kokosnoten, die hij met een paar gerichte slagen van zijn machete opent. Met een bamboerietje drinken we de verse kokosmelk op.

De volledige trail is ongeveer 11 kilometer lang, maar halverwege ligt een eenvoudige ‘soda’ (lokaal eethuisje). Na vier tot vijf uur wandelen en afkoelen in zee is een smoothie meer dan welkom. De eigenaar brengt ons (tegen betaling natuurlijk) met zijn eigen auto terug naar Drake Bay. Dat scheelt een flink stuk teruglopen met vermoeide kinderbenen.

Tijdens de rit vertelt hij over het leven hier. In het hele Drake Bay-gebied wonen zo’n 1200 mensen permanent. Agujitas is met een paar straten het grootste dorp. Basisscholen worden hier opgericht zodra er voldoende kinderen in een gemeenschap zijn – vaak zitten meerdere leeftijden bij elkaar in één lokaal. Het geeft een mooi inkijkje in hoe geïsoleerd dit gebied eigenlijk is.

Terug in Drake Bay sluiten we de dag af met een bord huisgemaakte pasta en een potje dammen, geleerd op de boerderij bij opa en oma.

Corcovado National Park: ruige natuur op z’n puurst

Onze laatste dag in Drake Bay staat in het teken van Corcovado National Park. Dit park wordt vaak omschreven als een van de meest ongerepte natuurgebieden van Costa Rica – en zelfs van heel Midden-Amerika. Op een relatief klein oppervlak bevindt zich naar schatting 2,5% van de wereldwijde biodiversiteit.

Om 5.45 uur verzamelen we op het strand en stappen we samen met onze gids en een andere reiziger in een kleine boot. Na ongeveer een uur varen bereiken we de kust van Corcovado. We stappen uit in het water en lopen een stuk door zee en over rotsen naar het strand, waar park rangers onze tassen controleren. Wegwerpflessen en eten mogen niet mee naar binnen, alles om de natuur zo goed mogelijk te beschermen.

Per dag worden slechts zo’n 300 tot 350 bezoekers toegelaten in het uitgestrekte park van 424 km². Onze gids krijgt van de rangers te horen welke route we mogen lopen, zodat de bezoekersstroom goed wordt verdeeld.

We kiezen voor een dagtour; overnachten in het park is mogelijk, maar met jonge kinderen lijkt een dagwandeling ons uitdagend genoeg. Het park blijkt inderdaad weinig gezinnen met jonge kids te trekken.

Met zijn telescoop laat gids Edin ons zien wat we anders misschien over het hoofd zouden zien. We spotten toekans, rode lepelaars, krokodillen, meerdere apensoorten en een grote groep coati’s. Tapirs blijven vandaag verborgen, die worden vooral in de avonduren gezien bij het Sirena Ranger Station.

Rond het middaguur bereiken we dit rangerstation, waar alle groepen samenkomen voor lunch. Daarna wandelen we via een andere route terug naar de kust. Tijdens de boottocht terug zien we zelfs nog een vliegende vis en varen we langs een waterval voordat Drake Bay weer in zicht komt.

De rest van de dag staat in het teken van uitrusten. Huiswerk voor de kinderen, wat werk voor ons en alvast beginnen met inpakken. Ons verblijf in Drake Bay zit er bijna op – en wat was dit een bijzonder hoofdstuk van onze rondreis door Costa Rica.

Dominical: surfdorp aan de zuidkust

Na Drake Bay varen we weer terug naar Sierpe, waar de huurauto klaarstaat voor het laatste deel van de reis. Vanuit Sierpe rijden we verder naar Dominical, een klein kustplaatsje aan de ruige Pacifische zuidkust van Costa Rica. Het dorp bestaat eigenlijk uit één hoofdstraat met daaromheen zandweggetjes, surfshops, kleurrijke cafés en een paar fijne restaurants. De sfeer is ontspannen, een tikje alternatief en duidelijk gericht op surfers.

We verblijven drie nachten in een kleinschalig hotel met zwembad en een openluchtbar. Hier maken we een kleine inhaalslag met werk en huiswerk, maar natuurlijk trekken we er ook op uit.

Het brede strand van Dominical is indrukwekkend en wild, maar we worden vooral verliefd op Playa Dominicalito, iets verderop. Deze beschutte baai met goudkleurig zand en wuivende palmen heeft rustigere golven – ideaal voor kinderen én beginnende surfers. We huren een surfboard en na wat vallen en weer opstaan pakken we toch wat mooie golven mee. De surflessen van jaren geleden blijken we gelukkig niet helemaal te zijn vergeten.

’s Avonds schuiven we aan bij een van de gezellige restaurants in het dorp. Morgen wacht nog een laatste natuurhoogtepunt.

Nauyaca watervallen: een spectaculaire afsluiter

Vanuit Dominical rijden we naar het Nauyaca Waterfall Nature Park, waar zich een van de indrukwekkendste watervallen van Costa Rica bevindt. De Nauyaca Falls bestaan uit twee delen en storten samen zo’n 60 meter naar beneden in een grote, heldere poel.

Vanaf de ingang worden we per 4×4 naar het begin van het wandelpad gebracht. Het gehele stuk lopen kan ook, maar de wandeling is lang en pittig met jonge kinderen, dus na alle hikes die we al in Costa Rica hebben gedaan kiezen we in dit geval voor gemak. Daarna dalen we te voet af door een botanische tuin en een stuk regenwoud. Na ongeveer 30 minuten bereiken we het onderste bassin – en het uitzicht is minstens zo spectaculair als gehoopt.

Het water is fris en diep (ongeveer zes meter), dus Lennox – die net zijn B-diploma heeft – krijgt voor de zekerheid zwembandjes om. We zwemmen samen richting de waterval, klauteren over rotsen tot ónder de waterval en springen weer het water in. Zoë blijft liever in het ondiepe gedeelte en raakt gefascineerd door een piepklein kikkertje dat op haar zwempak landt.

Ook het bovenste deel van de waterval bezoeken we nog. Onderweg zien we zelfs een toekan. Op de terugweg naar het ophaalpunt wacht nog een verrassing: een luiaard laag in een boom, goed zichtbaar dit keer.

We herkennen het karakteristieke gezicht van de drievingerige luiaard, met de donkere streep over het voorhoofd en de donkere vlekken rond de ogen die haar een bijna lachende uitdrukking geven. Een perfecte afsluiter van deze dag – en eigenlijk van onze hele reis.

Playa Hermosa & een onverwachte ontmoeting

We nemen afscheid van Dominical, een plek waar we gerust nog langer hadden willen blijven. Onze terugvlucht komt dichterbij, maar één nacht hebben we nog open in de richting van San José.

Onze eerdere ontmoeting met Dustin – de bioloog van het turtle conservation project bij Palo Seco – brengt ons op een idee. Hij vertelde dat hun organisatie ook actief is bij Playa Hermosa en nodigde ons uit om daar langs te komen.

Zo brengen we onze laatste nacht door aan het donkere, bijna zwarte zandstrand van Playa Hermosa. Dustin laat ons de hatchery zien en we laten ons uitgebreid informeren over het werk dat hier wordt gedaan om zeeschildpadden te beschermen. We nemen ook nog de tijd voor een interview met Dustin over het project, midden op het strand.

Onderweg naar ons hotel zien we meerdere ara’s in de palmbomen langs de kust. ’s Avonds eten we in het nabijgelegen Jacó, dat duidelijk wat groter en levendiger is. De volgende ochtend ontbijten we met uitzicht op zee – en op een varken dat blijkbaar in de tuin van het restaurant rondloopt.

Nog één keer zwemmen. Nog één keer de golven in.

Terug naar San José en naar huis

Dan is het moment daar. We rijden terug naar San José, maken wederom een stop bij de krokodillenbrug van Tarcoles (deze keer zien we vier krokodillen!) en leveren onze trouwe 4×4 in. De auto die ons door bergen, jungle en langs kusten heeft gebracht. Op de luchthaven nemen we afscheid van Costa Rica.

Wat een land. Wat een natuur. Wat een avontuur met de kinderen.

Adiós Costa Rica, pura vida!

Onze overnachtingsplekken:

Al onze slaapplekken zijn erg goed bevallen en raden we aan.

Dag 1: Heenvlucht en verblijf San José – Wyndham San Jose Herradura
Dag 2 t/m 7: Puerto Viejo – Escape Caribeño
Dag 8 t/m 10: La Fortuna – Orquideas Boutique Hotel
Dag 11 en 12: Monteverde – Hotel Claro de Luna
Dag 13 en 14: Manuel Antonio – La Posada Jungle Hotel
Dag 15 en 16: Uvita – Ballena Rey Hotel
Dag 17 t/m 20: Drake Bay – Casita Corcovado
Tip: Bezoek de website en als je bij je boeking doorgeeft dat je via GlobeHopper komt, krijg je een korting aangeboden en betaal je het Friends & Family tarief!
Dag 21 t/m 23: Dominical – Rio Lindo Hotel
Dag 24: Playa Hermosa – The Backyard Beachfront Hotel 
Dag 25: Retourvlucht met KLM

Huurauto Costa Rica

De huurauto boekten wij via Autohuur Costa Rica: heel fijn contact, goede prijs-kwaliteit en ook tijdens de reis meerdere keren goed geholpen door Marlou, een Nederlandse dame die in Costa Rica woont. Met 4 personen kozen wij voor een Midsize SUV – Toyota RAV4 of soortgelijke auto van Adobe – dat werd in de praktijk een fijne Hyundai Tucson. Een 4×4, wat op sommige stukjes goed van pas kwam. Kijk op de website om te boeken.

We kozen naast de basisverzekering ook voor de meest uitgebreide aanvullende verzekering (Protection Package). Dan vervalt je eigen risico volledig bij schade, verlies of diefstal en bij schade of letsel aan derden. Daarnaast is pechhulp (afslepen) inclusief.

Omdat de wegen in Costa Rica zo af en toe wat gaten hebben, en we reden soms ook kleine stukjes over een gravelweg, gaf dit veel zekerheid: zo hoef je je geen zorgen te maken over schade aan de auto en onverwachtse kosten als er bijvoorbeeld een steentje tegen de auto zou knallen.

Voor onze 4-jarige huurden we een kinderzitje en onze 6-jarige zat op een verhoging/booster seat.

Volg je ons al? Meer foto’s en video’s van onze reis vind je in de highlights op Instagram en Facebook.